Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

Κάθε τι πού ανασαίνει..


Θέλω να ξαναδώ τις "Πεταλούδες ελεύθερες πετούν"..Πού θα τις βρω ρε γαμώτο..Έλα μη γελάς ρε ήταν γαμάτη σειρά πολύ μπροστά για την εποχή της.Μάλιστα είχε και έναν πού είχε τζίβες σου λέω πολύ πολύ μπροστά.Δε ξέρω πώς μου ήρθε τώρα απλά βαριέμαι να κάνω και να δω το οτιδήποτε γι' αυτό σκέφτομαι τι θα 'θελα τώρα.Νομίζω ότι οι πεταλούδες ελεύθερες πετούν δεν τελείωσαν ποτέ κόπηκαν στη μέση και δεν ξέρω γιατί.'Ημουν τόσο ερωτευμένη με τον Thomas είχα πάρει απόφαση ότι θα πάω στην Αργεντινή να τον βρω να τον δω από κοντά.Το έβλεπα ακόμα και στον ύπνο μου ότι είμαστε μαζί.'Ελεος.Το χω πάθει πολλές φορές αυτό να ερωτευτώ κάποιον απ' την τηλεόραση και το τρομακτικό είναι ότι πολλές φορές νιώθω ότι όλο αυτό είναι αληθινό.Ούτε καν.Πώς γίνεται να σαι ερωτευμένος με κάποιον πού δεν έχεισ δει ποτέ και κάθε τι πάνω του να σε κάνει να τον θες.Γίνεται;Ή είναι διαστροφή;Πραγματικά τόση ώρα δε μπορώ να γράψω κάτι γιατί κάθε φορά πού ακούω Διάφανα Κρίνα κολλάω κοιτάω το ταβάνι.Ξέρω πολλοί τους βρίσκουν υπερβολικούς όμως οι στίχοι τους είναι τόσο αληθινοί,καταθλιπτικοί μεν αλλά αληθινοί.Και ναι εντάξει προτιμώ να τους ακούω μόνη μου στο σπίτι απ' το να πηγαίνω στις συναυλίες τους και να βλέπω ανθρώπους να σέρνονται στα πατώματα να κλαίνε να τσιρίζουν να ξερνάνε και το Θάνο Ανεστόπουλο πιο κομμάτια κι απ' τα κομμάτια.Αλλά λέω δεν πειράζει ο άνθρωπος το νιώθει και το κάνει.Λατρεύω τις συναυλίες και είναι κρίμα πού πρέπει να πληρώσεις για να ακούσεις κάποιον πού θαυμάζεις,απ' την άλλη κι αυτοί από πού θα βγάλουν κέρδη;Ε ας βγάλουν απ' τα cd όμως θα πρεπε οι συναυλίες να έχουν ελεύθερη είσοδο γιατί είναι πάρα πολλοί αυτοί πού θέλουν αλλά δεν μπορούν λόγω έλλειψης χρημάτων.Την τελευταία βδομάδα ξόδεψα 70 ευρώ μόνο για συναυλίες δεν το μετάνιωσα αλλά μετά δεν είχα λεφτά ούτε για μια μπίρα.Σίγουρα δεν το μετάνιωσα ειδικά για τους Wailers.Η συναλία ήταν απίστευτη όπως ακριβώς την περίμενα.Είναι πολύ σημαντικό ο καλλιτέχνης να νοιάζεται για το κοινό του και να φαίνεται πώς παίζει γι' αυτό.Έχει τύχει να δω κάποιον γύρω στις 10 15 φορές και κάθε φορά λέει τα ίδια και τα ίδια λες και τα χει ηχογραφημένα και πατάει ενα play.Η μουσική είναι για να μας φέρνει κοντά.Δεν είναι αγγαρία.Δεν είναι τυχαίο πού στις συναυλίες η ατμόσφαιρα είναι πάντα ηλεκτρισμένη.Ακόμα και ο αέρας απ' τους καπνούς είναι ερωτεύσιμος.Μού αρέσει πολύ να πηγαίνω μόνη μου σε συναυλίες,δε το βρίσκω καθόλου περίεργο καθόλου μοναχικό.Το ίδιο μ' αρέσει να πηγαίνω και σε μπαρ μόνη μου.Είναι όμορφο να παρακολουθείς τους ανθρώπους γύρω σου πίνοντας ήρεμος τη μπίρα σου.Το ότι πας σ' ένα μπαρ μόνος σου δε σημαίνει ότι δεν έχεις παρέα αλλά ότι θες να περάσεις λίγο χρόνο με τον εαυτό σου,να χαλαρώσεις να σκεφτείς να ταξιδέψεις.Τώρα θα 'θελα να μαι στον ταξιδιώτη μόνη μου και να ακούω αυτή την τέλεια μουσική ή να μαι στο berlin μεθυσμένη χορεύοντας δίχως αύριο..Περιμένω με αγωνία το αύριο.Επιτέλους φεύγει ακόμα μια μέρα ατελείωτης βαρεμάρας και ατελείωτου καψίματος.Είναι περίεργο το πώς κάποιες φορές το σπίτι σου μοιάζει με φυλακή.Αλλά αφού μίλησα για χορούς και ατελείωτα μεθύσια αυτή τη φορά θα σ' αφήσω μ' ένα τραγούδι πού αγαπάω και πού όταν το χορεύω νιώθω τόσο όμορφη πού νομίζω ότι είμαι το κέντρο του κόσμου.Ωραίο συναίσθημα..Ladytron-the lovers..Καλό ξημέρωμα..
Εβελίνα.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα