Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009

High Voltage..


Υπάρχουν κάτι βράδια-ξημερώματα πού γυρνάει σπίτι όπως τώρα καλή ώρα και νιώθω πραγματικά καρναβάλι.Δεν ξέρω γιατί δεν ξέρω για πόσο αλλά νιώθω πώς φέρομαι τελείως αψυχολόγητα και κάνω πραγματικά ότι μου κατέβει στο κεφάλι.Και δεν φταίει το ποτό γι' αυτό.Σήμερα δεν ήπια,δεν τελείωσε ακόμα η αντιβίωση.Εντάξει ήπια.Αλλά όχι πολύ.'Ωρες ώρες δεν ξέρω αν όντως περνάω καλά ή αν κάνω πώς περνάω καλά.Αλλά γιατί να το κάνω;Ποιον θα κοροιδέψω;Τον εαυτό μου;Άραγε είναι απαραίτητο ένα λίτρο αλκοόλ για να περάσουμε καλά;Εντάξει όχι δεν είναι αλλά όταν πίνω δε ντρέπομαι να κάνω ότι πιο τρελό θέλω.Βασικά κάπου ήθελα να καταλήξω λέγοντας όλα αυτά αλλά δε θυμάμαι καθόλου πού.Όπως επίσης δε θυμάμαι τι μου είπε ο Αντρέας να γράψω στο blog μου γι' αυτόν.Τώρα για τραγούδι μου είπε για μένα μου είπε;Ειλικρινά δε θυμάμαι.Μα πώς γίνεται όταν πίνεις να μη θυμάσαι;Ο Αντρέας είναι το άλλο μου μισό στο χορό.Και γω είμαι η γυναίκα της ζωής του.Και είναι ο μόνος άνθρωπος πού μπορώ να χορεύω μαζί του όλη μέρα και να μη με νοιάζει ούτε το πώς φαίνομαι ούτε το τι κάνω.Αλλά ρε γαμώτο όταν χορεύουμε όλοι αυτόν κοιτάνε.Ακόμα και οι άντρες δηλαδή έλεος.Μου αρέσει τόσο πολύ όταν γυρνάω σπίτι και έχει ξημερώσει.Αφού έχω φάει πρώτα και μια τσιγγάνα απ' τον Ανδροκλή αλλιώς δεν μπορώ να ηρεμήσω.Κι εκεί πού προσπαθώ να ήρεμήσω και σκέφτομαι τι ωραία πού πέρασα και σήμερα μου 'ρχεται μήνυμα απ' τον ...(δε λέω όνομα για να μην πει πάλι ότι τον δίνω στεγνά στον κόσμο) και λέει <>Συγγνώμη τώρα εγώ τι ν' απαντήσω;Η μάλλον τι μπορεί να τον οδήγησε σ' αυτή την απεγνωσμένη δήλωση;Εντωμεταξύ το σκουπιδιάρικο περνάει κάθε μέρα την ίδια ώρα 6 παρά είκοσι.Το ίδιο και ο κύριος πού μένει από πάνω κάθε μέρα στις 4 το πρωί ακούω τις παντόφλες του να σέρνονται.Τι πίκρα κι αυτή να σηκώνεσαι στις 4 τα χαράματα για να πας στη δουλειά και να το κάνεις αυτό τα τελευταία 40 χρόνια.Με πιάνει δυσφορία μόνο πού το λέω.Δε θέλω ποτέ να γίνω ο άνθρωπος πού εδώ και 30 χρόνια κάνει κάθε μέρα την ίδια ώρα τις ίδιες κινήσεις παίρνει τα ίδια λεωφορεία κάνει τα ίδια δρομολόγια βλέπει τους ίδιους ανθρώπους βγαίνει στα ίδια μαγαζιά και το βράδυ γυρνάει σπίτι και έχει την ίδια μιζέρια πού έχει και ο άνθρωπος του.Με τρομάζουν κάτι τέτοιες σκέψεις.Προτιμώ να παντρευτώ ένα φίλο μου όπως τον Αντρέα και να περάσουμε μια τέλεια ζωή παρά να βαρεθώ τον ίδιο μου τον εαυτό και να μην ξέρω από πού να το σκάσω.Κι όσο μεγαλώνεις τόσο πιο δύσκολο είναι να κάνεις μια καινούργια αρχή.Πρέπει να μένεις κολλημένος σ' αυτά πού έχεις χτίσει ως τώρα ακόμα κι αν δε τα θέλεις πια.Θα τα σκέφτομαι τώρα όλα αυτά και δε θα με παίρνει ο ύπνος.Ο ύπνος άμα κάτσεις και το αναλύσεις δεν είναι πάρα πολύ περίεργο φαινόμενο;(προσπαθούσα να βρω μια άλλη λέξη αλλά δεν..)Δηλάδη τι είναι ο ύπνος και πώς αποκοιμόμαστε;Τι δε λειτουργεί εκείνη τη στιγμή και είναι σαν να παγώνει ο χρόνος;Και ποιος τελωςπάντων είναι αυτός πού δημιούργησε τον ύπνο;Ε;Εγώ όταν κοιμάμαι νιώθω πώς χάνω πολύτιμο χρόνο απ' τη ζωή μου και δεν μπορώ να το απολαύσω.Σκέψου με μία ώρα ύπνο να ήμασταν τζετ και να είχαμε 23 ώρες τη μέρα ξύπνιοι.Είναι τόσα πολλά αυτά πού θα κερδίζαμε.Πάνω απ' όλα όμως θα κερδίζαμε χρόνο.Χρόνο για να ζήσουμε να πιούμε να αγαπήσουμε να μάθουμε να πονέσουμε να κλάψουμε να διασκεδάσουμε να χορέψουμε να τραγουδήσουμε να βγάλουμε φωτογραφίες να μεθύσουμε να γνωρίσουμε να ελπίζουμε.Αν και όλα αυτά μου φαίνονται πολύ όμορφα εγώ λέω να πάω να την πέσω σιγά σιγά.Αν κάποια στιγμή αποφασίσει κάποιος να κόψει τον ύπνο για να μην χάνει στιγμές ας μου το πει και εγώ είμαι μέσα για να το κάνω.Μόνη μου όμως δεν έχει νόημα.Και ένα τραγούδι πού κολλάει εδώ είναι το insomnia από Faithless.Και για να σε νανουρίσω σ' αφήνω με το one more time από Cure πού εμένα με βοηθάει να κοιμηθώ.Αντρέα σ' αγαπώ.
Εβελίνα.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα