Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2009

Με τρομάζει..


Ο φόβος είναι ένα βασικό συναίσθημα που προκαλείται από τη συνειδητοποίηση ενός πραγματικού ή πλασματικού κινδύνου. Είναι ένας μηχανισμός που μας προστατεύει. Όταν όμως ο φόβος συνεχίζει να υφίσταται, ενώ δεν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος, τότε μετατρέπεται σε φοβία και γίνεται εμπόδιο στην φυσιολογική αντιμετώπιση της καθημερινότητας του ατόμου.

Η διαφορά του φόβου από τη φοβία που αισθάνεται ένα άτομο είναι ίσως το πρώτο στάδιο το έπομενο στάδιο είναι η αποδοχή.

Ο φόβος είναι μιά λειτουργία και προστασίας του ατόμου απαραίτητη για τη σωματική αλλα και τη ψυχική του υγεία .

Η αντίδραση στα ερέθισμα που μας οδηγούν στη ενεργοποίηση του φόβου δεν είναι συνειδιτοποιημένη.Είναι σαν αόρατα όρια που έχουν δημιουργηθεί στη πορεία της ζωής μας. Ο φόβος είναι υγιές , όταν όμως μετατρέπεται σε φοβία,πρέπει να αντιμετωπιστεί ,πολλές φορές τα άτομα που διακατέχονται από φοβίες , αντιμετωπίζουν δυσκολία ακομη και στην απλή καθημερινότητα τους ,μιά βόλτα , ένα μικρό ταξίδι , ακόμη και μιά φιλική επίσκεψη μπορεί να μετατραπεί σε μια επώδινη διαδικασία που τους καταρακώνει . Τα συμπτώματα της φοβίας είναι πολλά, φόβος, πανικός, τρόμος, φρίκη.

Οι αντιδράσεις είναι ακούσιες,και πολλές φορές εκτός ελέγχου στη προσπάθεια του ατόμου να φύγει μακρυά απο αυτό που του, το προκαλεί. Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες δεν είναι πάντα καθοριστικό, ένα γεγονός το οποίο έχει βιώσει ένα άτομο . Μπορεί να είναι μία είδηση αεροπορικής τραγωδίας που έμαθε μέσω της τηλεόρασης, μιά είδηση μέσω του φιλικού του περιβάλλοντος , γιά μία έπιθεση ένος σκύλου.

Και σωματικές αντιδράσεις, που μεταφράζονται με δύσπνοια , ταχυκαρδία, μία ψυχωσοματκή αντίδραση για τη έντονη δυσαρέσκεια του ατόμου, ως πρός τη κατάσταση κινδύνου που αισθάνεται ,και την ανάγκη του να απομακρυνθεί.

Υπάρχει και η φοβία συναισθημάτων,ή οποία είναι μια άλλη κατηγορία, στο να νιώσουν απόρριψη , δέσμευση ,ανάγκη , τους δημιουργεί πολλές φορές συναισθηματική αναπηρία , και μια τάση φυγής από μια κατάσταση που είναι δυσάρεστη και δεν μπορούν να την αντιμετωπίσουν.

Έχω παρατηρήσει πώς σε όλα τα άρθρα πού έχω ανεβάσει αναφέρω πολύ συχνά αυτή τη λέξη.Και αυτό πού με ανησυχεί είναι ότι δεν ξέρω τι πραγματικά φοβάμαι.Κάποιες φορές νομίζω ότι ξέρω τι φοβάμαι.Φοβάμαι τη ζωή.Είναι τραγικό.Είμαι 21 χρονών και φοβάμαι να ζήσω.Έτσι πώς έχει γίνει ο κόσμος μας φοβάμαι να ζήσω.Φοβάμαι ότι είμαστε ένα φύλλο και άμα περάσει ένα αεράκι θα μας πάρει μακριά και θα μας εξαφανίσει.Και αυτό το νιώθω κάθε μέρα κάθε ώρα κάθε στιγμή.Ακόμα κι όταν είμαι καλά ακόμα κι όταν είμαι μεθυσμένη.Νιώθω το φόβο ότι θα συμβεί κάτι κακό.Κι έτσι δεν μπορώ να απολαύσω το τώρα γιατί σκέφτομαι συνέχεια το μετά.Για κάθε τι πού κάνω σκέφτομαι τις συνέπειες πού θα χει όπως λέει και η κολλητή μου εγώ δεν πρέπει να διαβάζω τις παρενέργιες των φαρμάκων γιατί απ' το πουθενά θα εμφανίσω όλα τα συμπτώματα.Να και τώρα αυτή τη στιγμή πού γράφω φοβάμαι.Δε ξέρω τι φοβάμαι.Όμως νιώθω ένα πνίξιμο ένα βάρος μια αναστάτωση.


Η κρίση πανικού είναι μια αιφνίδια περίοδος έντονου άγχους, ψυχολογικής διέγερσης, φόβου, στομαχικών διαταραχών και αδιαθεσίας που σχετίζεται με μια ποικιλία σωματικών και νοητικών συμπτωμάτων.Υπολογίζεται ότι μέχρι 4% του πληθυσμού υποφέρει από σοβαρές και συχνές κρίσεις πανικού ενώ στις γυναίκες η πάθηση είναι 2 έως 3 φορές συχνότερη σε σύγκριση με τους άνδρες. Η εμφάνιση των επεισοδίων τυπικά είναι απότομη, ενώ μπορεί να μην υπάρχει κάποια συγκεκριμένη αιτία, ωστόσο υπάρχουν και οι κρίσεις πανικού που εμφανίζονται πάντοτε κάτω από συγκεκριμένες καταστάσεις (π.χ. όταν κάποιος είναι σε κάποιο μέρος με πολύ κόσμο-αγοραφοβία) ενώ πολλές φορές ο φόβος ότι θα επέλθει μια κρίση πανικού, είναι ικανός από μόνος του να προκαλέσει τα συμπτώματα της κρίσης.

Οι κρίσεις πανικού επηρεάζουν τον κάθε άνθρωπο διαφορετικά. Άτομα που έχουν βιώσει στο παρελθόν κάποια κρίση πανικού μπορούν μερικές φορές να "αντέξουν" την κρίση χωρίς να παρουσιάσουν εξωτερικά συμπτώματα, ενώ σε αντίθεση άτομα που βιώνουν την κρίση για πρώτη φορά μπορεί να πιστέψουν πως παθαίνουν έμφραγμα ή νευρικό κλονισμό.

Τα συνηθέστερα συμπτώματα της κρίσης πανικού είναι έντονος φόβος, άγχος, πανικός, αίσθημα επέλευσης τρέλας, αίσθημα απώλειας ελέγχου και επερχόμενου θανάτου. Ωστόσο υπάρχουν ακόμα μερικά συμπτώματα που μπορεί να βιώσει κάποιος.

Είναι ώρες πού νιώθω ότι είμαι η μοναδική στον κόσμο πού τα νιώθω αυτά(δηλαδή εγώ και μια φίλη μου η Ρόζα)νιώθω ότι δεν θα το ξεπεράσω ποτέ και θα το χω για πάντα.Μόνο μ΄αυτή την ιδέα δεν μπορώ να πέσω το βράδυ για ύπνο ατάραχη.Δεν μπορώ να απολαύσω το τώρα.Και το μόνο πού θέλω είναι να κλάψω και να ξεσπάσω.Μόνο έτσι μου περνάει.Θέλω να χω κάποιον δίπλα μου να μου λέει ότι όλα θα πάνε καλά.Είμαι παιδί καταβάθος.Και θέλω τώρα να μου πεις ότι όλα θα πάνε καλά.Και γω σ' αφήνω με το what a wonderful world apo louis armstrong έτσι για να μελαγχολήσεις μαζί μου.Καλό ξημέρωμα..

Εβελίνα.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα