Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009

Friend.


Σιχαίνομαι την αχαριστία,μισώ την αναισθησία,αηδιάζω με τους ανθρώπους πού παίρνουν αλλά δε δίνουν.Δηλαδή εγώ γιατί να είμαι ο μαλάκας πού τρέχω πάντα για να μη σου λείψει τίποτα για να μη σε απογοητεύσω για να σου κάνω το κέφι;Και συ γιατί ποτέ να μην κάνεις κάτι ουσιαστικό για μένα;Τι να κάνεις..Έτσι είναι η ζωή.Κάποιοι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να προσφέρουν στους άλλους.΄Εχουν τη θέληση να κάνουν τους άλλους ευτιχισμένους.Έχουν τη διάθεση να στερηθούν για να προσφέρουν.Κι είναι άλλοι πού δεν το αναγνωρίζουν ποτέ αυτό,πού ενδιαφέρονται μόνο για το εγώ τους.Τέτοιοι άνθρωποι είναι που σε πληγώνουν.Τους φίλους μας τους επιλέγουμε.Τα προτερήματα τους τα λατρεύουμε.Τα ελαττώματα τους τ' αποφέυγουμε.Τα συγχωρούμε.Τα αντέχουμε.Άραγε πραγματικούς φίλους μπορείς να έχεις πολλούς ή λίγους;Και πώς μπορείς να το καταλάβεις αυτό;Η αλήθεια είναι πώς είμαι απ' τους ανθρώπους πού προσπαθούν να "Αρπάξουν" απ' τον άλλο όσα περισσότερα μπορώ.Δένομαι με τους ανθρώπους και μου αρέσει να δημιουργώ διαφορετικούς κώδικες επικοινωνίας.Ωστόσο νομίζω πώς έχω περάσει πολλά και πλέον μου είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω τον πραγματικό φίλο απ' τον απλό γνωστό.Και στην τελική ποιοι είναι οι φίλοι;Αυτοί πού βγαίνεις μαζί τους και τα σπας μέχρι το πρωί;Αυτοί πού όταν δεν είσαι καλά είναι δίπλα σου;Αυτοί πού σε αποζητούν και στις χαρές και στις πίκρες;Αυτοί πού τους έχεις στο μυαλό σου όλη μέρα ή αυτοί πού αγαπάν αυτό πού είσαι κι ας είσαι έτσι όπως είσαι;Φίλε μου για μένα φίλοι είναι αυτοί πού συνδιάζουν όλα τα παραπάνω κι αυτό είναι κάτι πολύ σπάνιο.Συνήθως για να βρούμε ένα τέτοιο φίλο θα πρέπει να ενώσουμε πολλούς διαφορετικούς φίλους μας.'Ολοι μας έχουμε νιώσει μόνοι κάποια στιγμή ότι δεν έχουμε σε ποιον να μιλήσουμε ότι όλοι μας έχουν εγκαταλείψει ότι κάναμε κάπου εμείς λάθος.Όχι δεν έκανες ούτε έκανα λάθος.Το βαγόνι μπορεί να εκτροχιαστεί αργά ή γρήγορα όμως συνεχίζει ομαλά το δρομολόγιο του.Φίλος είναι αυτός πού θέλεις να γεράσεις μαζί του,αυτός πού θέλει να είναι δίπλα σου όσο κυλάει ο χρόνος αυτός πού δεν μπορείς να προχωρήσεις αν δεν προχωράει κι αυτός αυτός πού όσο κι αν κρυώνει θα σου δώσει το ένα γάντι για να ζεσταθείτε και οι δυο.Ένα τόσο όμορφο και σπάνιο πράγμα.Δώσε αγάπη.Είναι το καλύτερο πού μπορείς να κάνεις.Αν ήμουν διαφήμιση τουν αντ1 θα σου έλεγα"Μέρες γιορτινές,χριστουγεννιάτικες μέρες δώσε αγάπη στα παιδιά όλου του κόσμου".Εγώ όμως σου λέω δίνε αγάπη στους φίλους σου κάθε μέρα.Γιατί γι' αυτούς η αγάπη σου είναι όπως το νερό για τα παιδιά στην Ινδία.Και στις δυο περιπτώσεις και το σώμα και η ψυχή "διψάνε".Αγαπάω τους φίλους μου.Και αποζητώ την ίδια αγάπη.Και μου αρέσει όταν μεθάω μαζί τους και όταν χορέυω ροκ εν ρολ με τα μαλλιά μου λουσμένα απο τη μπύρα.Δε ντρέπομαι δε με νοιάζει τίποτα.Κι ανυπάρχουν άνθρωποι πού εγώ τους θεωρώ φίλους αλλά τελικά δεν είναι μην τρελένεσαι αυτοί χάνουν.ΚαΙ να θυμάσαι.Ποτέ δεν είναι αργά για να ζητήσεις συγγνώμη,ποτέ δεν είναι αργά για να πεις πώς νιώθεις,ποτέ δεν είναι αργά για να κάνεις το φίλο σου ευτυχισμένο.Σκέψου.Δεν θα τον έχεις για πάντα...
Καλό ξημέρωμα..με hey you από pink floyd.
Εβελίνα.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα