Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010

Though my dayw are filled with sorrow I see years of pride tommorrow..


Τι είναι πιο άσχημο;Να βλέπεις τον εαυτό σου στον καθρεύτη το πρωί όταν ξύπνας ή να τον βλέπεις το βράδυ πού ξεβάφεσαι πριν πέσεις για ύπνο;Αντικειμενικά κάποιος θα έλεγε το πρώτο.Όλοι ντρεπόμαστε το πρωί όταν ξυπνάμε.Εγώ ντρέπομαι το βράδυ.Δεν ντρέπομαι,επεξεργάζομαι.Και είναι φορές που ξεβάφω το μισό μέρος του προσώπου μου προσπαθώντας να καταλάβω τη διαφορά.Άραγε ισχύει αυτό που λένε ότι κάτω από ένα μέικ-απ κρύβουμε ένα άλλο πρόσωπο;Και τι μας προσφέρει στην πραγματικότητα;Τςλικά νομίζω ότι το πιο δύσκολο πράγμα σ' αυτή τη ζωή είναι να μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας.Πρώτα να τον δεχόμαστε και έπειτα να τον αγαπάμε.Δεν πιστέυω σ' αυτούς πού λένε ότι για να σ΄ αγαπήσει κάποιος πρέπει να μάθεις να αγαπάς εσύ τον εαυτό σου.Υπάρχουν άνθρωποι πού μας αγαπούν και νοιάζονται πιο πολύ απ' ότι εμείς.Κι αυτό γιατί βλέπουν αυτά πού εμείς δε βλέπουμε.Γι αυτούς το άσχημο είναι όμορφο κι αυτό πού θέλουμε εμείς να αλλάξουμε αυτοί θέλουν να το κρατήσουμε για πάντα ίδιο.Είναι στιγμές σαν κι αυτή πού πραγματικά θα θελα να είμαι σε μια άλλη εποχή.Μη γελάσεις αλλά θα ήθελα να είμαι ένα παιδί των λουλουδιών και μέσα απ' τη μουσική και την τέχνη να παλεύω για την ελευθερία.Τώρα σε ποια ελευθερία αναφέρομαι μη με ρωτήσεις γιατί δεν έχω ιδέα.Απλά είμαι υπέρμαχος της ελεύθερης έκφρασης.Δεν έχω καν ιδέα αν υπάρχει η λέξη υπέρμαχος αλλά με τόσο διάβασμα πού έχω ρίξει αυτές τις μέρες μου βγαίνει να μιλήσω στα αρχαία η σε κάποια ακαταλαβίστικη τελοσπάντων γλώσσα.Δεν είμαι καλά ψυχολογικά όμως για κάποιο περίεργο λόγο έχω μια αισιοδοξία νιώθω σαν να χει κρύο όμως ο ήλιος είναι τόσο δυνατός πού οι ακτίνες πού χτυπάν το πρόσωπο μου με ζεσταίνουν.Τελικά πιστεύω ότι αν θέλεις κάτι πάρα πολύ αργά η γρήγορα θα γίνει.Πρέπει να σαι απλά χαρούμενος και να ελπίζεις ε;Τώρα θα σκέφτεσαι ότι δεν μου πάει και πολύ αυτό το στυλάκι και καλύτερα να γυρίσω στη μελαγχολία μου.Μην φοβάσαι.Η μελαγχολία μου υπάρχει παντού δε φέυγει ποτέ.Είναι κομμάτι μου.Και ξέρω ότι αυτό είναι πού σου αρέσει.Απλά αυτή τη στιγμή νιώθω ότι θέλω να γεμίσω από αγάπη να νιώσω ότι είσαι εκεί."..Να δούμε τον κόσμο από άλλη μεριά.."Πονάει πολύ όταν οι άνθρωποι γύρω σου αλλάζουν.Αυτή τη στιγμή δε με νοιάζει.Ξέρω ότι αυτοί είναι οι χαμένοι όχι εγώ.Μη ξεχνάς όμως.Αυτά πού έχεις μέσα σου μη τα κρατάς.Βγάλτα.Μη περιμένεις την κατάλληλη στιγμή.Τώρα.Νιώθω χαρούμενη σαν καλοκαίρι.Σαν να είμαι στη μέση μιας συναυλίας ιδρωμένη χορεύοντας ασταμάτητα χωρίς να σκέφτομαι το αύριο μόνο το τώρα.Ισχύει ότι η ζωή είναι τώρα.Τι νιώθω τώρα;Δεν ξέρω.Τι θέλω τώρα;Δεν ξέρω.Η φάση είναι εγκεφαλική.Γράφω όλα αυτά και πείθομαι και γω μαζί με σένα.Τον τίτλο τον βάζω πάντα όταν τελειώσω το γράψιο.Γιατί ποτέ δεν ξέρω πού θα καταλήξω.Τώρα όμως ξέρω.Άκου και συ chances are-bob marley και μη σκεφτείς το αύριο για 5 λεπτά.Μελαγχόλησε γαμώτη μου.
Καλό ξημέρωμα.
Εβελίνα.

2 σχόλια:

Ο χρήστης Blogger CultureBoy είπε...

...mas g*mises thn psixologia
polu omorfos monologos :)
-vas is

30 Ιανουαρίου 2010 - 6:20 μ.μ.  
Ο χρήστης Blogger Eβελίνα. είπε...

vAs is my love :)

31 Ιανουαρίου 2010 - 9:35 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα