Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2010

Don't give in without a fight.Hey you.


Δεν έχω σκεφτεί τίτλο.Μόνο αυτά πού θέλω να πω.Ναι είμαι ευαίσθητη ποτέ όμως δεν έχω μιλήσει ανοιχτά γι' αυτό ποτέ δεν έχω κάνει κάτι γι' αυτό.Το χω ξαναπεί.Μ'αρέσει να παρατηρώ τους ανθρώπους και να αρπάζω όσα πιο πολλά μπορώ από αυτούς να μαθαίνω μέσα απ' αυτούς να γνωρίζω μέσα απ' αυτούς να νιώθω μέσα απ' αυτούς.Οδηγούσα σήμερα κατέβαινα στο κέντρο να πάω στο μάθημα.'Εβρεχε.Και οδηγώντας πέρασα απ' τη σχολή τυφλών.Περνάω κάθε μέρα από κει.Και καθώς περνούσα έιδα ένα νεαρό τυφλό να βγαίνει από εκεί μέσα με το βοηθητικό ραβδί του και με ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στο προσωπό του.Και με πιασε οργή.Οργή για όλους εμάς πού δεν είμαστε ευχαριστημένοι με τίποτα στη ζωή μας ζητάμε πάντα κάτι παραπάνω και νιώθουμε δυστυχισμένοι και μίζεροι ένώ ρε πούστη μου υπάρχουν άνθρωποι πού δεν έχουν τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή.Την όραση την ομιλία,άνθρωποι πού δεν μπορούν να περπατήσουν να χορέψουν να κάνουν έρωτα να πούνε σ' αγαπώ, άνθρωποι πού δεν μπορούν να μείνουν μόνοι τους χρειάζονται πάντα κάποιον να τους ταίζει να τους ντύνει να τους πλένει άνθρωποι πού περνάνε μήνες χρόνια ολόκληρα σε νοσοκομεία άνθρωποι χωρίς χέρια άνθρωποι ιδιαίτεροι.Κι όμως αυτοί οι άνθρωποι χαμογελάνε.Γιατί μέσα από το πρόβλημα τους μέσα από την ιδιαιτερότητα τους έχουν βρει την ουσία της ζωής.Και η ουσία της ζωής είναι ΝΑ ΖΕΙΣ.Όχι να σκέφτεσαι πώς θα ήταν η ζωή σου καλύτερη.Ν' αρπάζεις κάθε στιγμή κάθε δευτερόλεπτο.Να προσφέρεις όχι μόνο σε σένα αλλά και σε όσους το χρειάζονται.Να μην λυπάσαι ούτε να συμπονάς αλλά να προσφέρεις.Και να μην είσαι αχάριστος.Γιατί εσύ μπορεί να μην είσαι ευτυχισμένος με τη ζωή σου όμως ένας τυφλός θα έκανε τα πάντα για να ήταν εσύ έστω για μία μέρα.Κι όμως υπάρχουν τυφλοί άνθρωποι πού δεν βλέπουν μαύρο.Αλλά βλέπουν τη ζωή τους με χρώμα.Με το χρώμα της ψυχής.Τι να κάνουμε ρε γαμώτο.Δεν ξέρω ποιος φταίει δεν είμαι εγώ πού θα το κρίνω αλλά κάποιοι άνθρωποι η μοίρα δεν ήταν καλή μαζί τους.Όχι πάντα τουλάχιστον.Κι όμως αυτοί οι άνθρωποι παλεύουν για το τώρα και το αύριο.Και εσύ νιώθεις ότι θέλεις να αυτοκτονήσεις επειδή δε σου έστειλε ο άλλος μήνυμα ή επειδή έχει γκόμενα.΄Εχεις σκεφτεί ποτέ πώς αυτό το παράλυτο αγόρι είχε μια σχέση σαν τη δική σου και τώρα δεν μπορεί να την απολάυσει όπως θα θέλει;Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι αυτό το αγόρι μπορεί να ήταν χορευτής και όλα τα όνειρα του να γκρεμίστηκαν μέσα σε μια στιγμή.Δεν σου ζητάω να μην είσαι χαρούμενος ή να μην είσαι ευτυχισμένος όμως πραγματικά αν κοιτάξεις γύρω σου θα δεις ότι δεν αξίζει να στεναχωριέσαι να σκας να απορείς και να σκέφτεσαι αν σε θέλει ή αν θα σου μιλήσει ή αν θα είστε μαζί γιατί πάνω απ' όλα σημασία έχει ότι πατάς στα πόδια σου ότι ακούς βλέπεις μιλάς μυρίζεις νιώθεις αναπνέεις ζεις.Ναι όλοι έχουμε προβλήματα άλλοι μεγάλα και άλλοι μικρά.Όμως όλα αυτά αργά η γρήγορα λύνονται.Όμως κάθε φορα πού θα θυμώνεις με σένα ή με τη ζωή να σκέφτεσαι ότι υπάρχουν και προβλήματα τα οποία δεν λύνονται και δε θα λυθούν ποτέ.Αν και ναι είμαι της άποψης ότι η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.Αχ μην είσαι αχάριστος.Κι αν έχεις μέσα σου πράγματα πού θέλεις να τα βγάλεις μην αφήνεις της μέρες να περνάνε.Μη μένεις μόνος.Έχεις αγάπη να δώσεις το ίδιο και γω.Μην περιμένεις πότε θα σου κλείσει η ζωή το μάτι.Κλείστο εσύ σ' αυτήν και πάρτην στα χέρια σου.Ομόρφυνε την απόλαυσε την.Δε θα ξεχάσω ποτέ αυτό το χαμόγελο του νεαρού σήμερα το μεσημέρι.Ποτέ.Και έχω σκοπό της ζωής μου να βοηθήσω αυτούς τους ανθρώπους και να με βοηθήσουν κι αυτοί.Και τώρα θα μου πεις πώς γίνεται να με βοηθήσουν αυτοί.Κι όμως.'Εχω ανάγκη να αποκτήσω δύναμη στην ψυχή μου και μόνο ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί να σε βοηθήσει σ' αυτό.Δένομαι με τους ανθρώπους.Ναι.Είναι κακό.Είναι όμως και καλό.Μου αρέσει να βλέπω αληθινά χαμόγελα.Μου αρέσει να βλέπω στα μάτια του άλλου την ευτυχία να νιώθω ότι μου λέει ευχαριστώ πού είσαι εδώ ευχαριστώ πού είσαι εσύ.Δεν έχω σκοπό να σε συγκινήσω.Απλά νομίζουμε όλοι ότι τέτοιοι άνθρωποι ανάπηροι τυφλοί με τραγικές ιστορίες υπάρχουν μόνο στον Παπακαλίατη και στο grey's anatomy.OXI.Υπάρχουν γύρω μας.Και είναι εκεί για να σου θυμίζουν τοπόσο τυχερός είσαι ή το πόσο ηλίθιος είσαι πού υποτιμάς τη ζωή σου τον εαυτό σου τους φίλους σου.Έχεις τα πάντα ρε μαλάκα.Τα πάντα.Δεν θα γίνω κακιά μαζί σου επειδή παρκάρεις σε θέση για ανάπηρους ούτε θα σε πω ρατσιστή επειδή κοιτάς με λύπηση αυτούς τους ανθρώπους.Όμως δε πρόκειται να δεχτώ ότι είσαι δυστυχισμένος.Ναι σε πιστεύω αλλά δεν θα το δεχτώ.Γιατί εσύ ορίζεις την ευτυχία σου.Και όσα εμπόδια έρχονται υπάρχει τρόπος να τα προσπερνάς.Σημασία δεν έχει το αν βλέπεις το αν ακούς το αν αγγίζεις το αν περπατάς.Σημασία έχει το αν νιώθεις.Ναι αισθήματα και συναισθήματα.Αυτά είναι η πηγή της ζωής.Και όταν τα εξωτερικεύεις όταν τα μοιράζεσαι τότε νιώθεις ζωντανός.Όλοι είμαστε το ίδιο.Γυμνά όντα άλλα άσχημα άλλα όμορφα άλλα ψηλά άλλα κοντά άλλα με δύο πόδια άλλα με ένα όμως όλοι έχουμε ένα κοινό.Σε όλους μας χτυπάει η καρδιά μας.Δεν έχει σημασία για ποιον χτυπάει.Σημασία έχει ότι χτυπάει και όσο χτυπάει έχεις χρόνο.Να ζήσεις αυτά πού δεν έζησες να πεις αυτά πού δεν είπες.Μη χάνεις καιρό.Δεν είσαι καλύτερος ούτε χειρότερος από κανένα.Κι αν σου ζητήσει στη Ναυαρίνου ένα μαστουρωμένο παιδί ένα τσιγάρο μη το βρίσεις.Δε θα σου κάνει κακό.Ένα παιδί είναι κι αυτό σαν και σένα.Ένα παιδί πού έχασε το δρόμο του.Βοήθησε το να το βρει.Όλοι παιδιά είμαστε και όλοι είμαστε ίσοι.Ναι αυτά σκέφτηκα μέχρι να φτάσω στο μάθημα και συνεχίζω να τα σκέφτομαι μέχρι τώρα.Κι όμως θέλω να στείλω αλλά δεν στέλνω θέλω να μιλήσω αλλά δεν μιλάω θέλω να ζητήσω συγγνώμη αλλά δεν το κάνω.Ε να.Φάε μια μούτζα και συ να ησυχάσουμΕ.Εγώ αυτό θα κάνω.Θα πάρω τη ζωή στα χέρια μου γιατί εγώ είμαι αυτή πού με οδηγώ στην ευτυχία μου.Και το αγόρι αυτό το δρόμο της ευτυχίας ψάχνει απ΄λώς τον οδηγεί ένα ραβδί.'Ολοι την ίδια πόρτα ψάχνουμε.Μη πάρεις το λάθος δρόμο.

Καλό ξημέρωμα.

Εβελίνα.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα