Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

Jose Nunez "Bilingual" (with lyrics) // You fucking me makes me bilingual

Αυτό το blog δεν είναι για σένα.


Μαλάκα τι ήταν κι' αυτό.Καλό ήταν.Με κανε για ακόμα μια φορά να καταλάβω πως οι άντρες δεν υπάρχουν πια.Όχι δεν έχω ανάγκη να μιλήσω για άντρες απλώς πραγματικά δεν υπάρχουν άντρες σαν τον Π.Μας φλομώνει με ψέματα και μας κάνει να ονειρευόμαστε πράγματα πού θα θα γίνουν ποτέ.Πες μου αλήθεια πού είναι αυτός πού θα ρθει θα σ αρπάξει θα σε κολλήσει στον τοίχο και θα σου σκίσει τα ρούχα χωρίς δεύτερη σκέψη;Αυτός πού θα ρθει και θα σου πει ''Σε θέλω σκάσε και φίλα με τώρα''Πού;;ΠΟΥΘΕΝΑ.Δεν έχω γνωρίσει κανέναν σαν κι αυτόν.Ίσως μόνο έναν.Αλλά κι' αυτός φοβόταν ω ναι φοβόταν έτσι είναι όλοι.Ο ένας έχει τη γκόμενα του παίζει μέχρι να σε πηδήξει και μετά σε πηδάει και χάρηκα για τη γνωριμία ευχαριστώ για τις υπηρεσίες σας καληνύχτα.Ο άλλος σε θέλει και κάθεται και τρώει γλειφυτζούρια και παίζει με τις κούκλες του.Σε φοβάμαι λέει.Είσαι πολύ καλή για μένα.Ρε φίλεεεεεε Π. γιατί μου το κάνεις αυτό;Για να περιμένω αυτό πού δε θα 'ρθει ποτέ;Ή για να γίνω εγώ αυτός ο άντρας πού περιμένω;'Οχι δεν είμαστε ταινία.Θα μπορούσαμε.Κι εσύ μας κάνεις να πιστεύουμε πώς όλα έτσι είναι μια γαμημένη ρομαντική παθιασμένη ταινία.Ας ήταν έτσι.Ας ήταν μόνο έτσι.Δεν υπάρχει πάθος πια.Πουθενά.Βαρεμάρα.Φόβος.Ανάλωση.Ανακύκλωση.Το μυαλό είναι παντού όχι μόνο σε έναν.Όχι μόνο σε μία.Πάρε με μαζί σου ρε.Τι σκατά έχεις στο μυαλό σου.Μήπως κρύβεις μέσα σου έναν Π. και δεν τον ξέρεις;Γιατί αν τον κρύβεις φανέρωσε τον.Γιατί βασανίζομαι.Ω θεέ.Βαρέθηκα τα ίδιΑ.Προτιμώ το τίποτα από το λίγο το βαρετό το αναίσθητο το απαθές στο αμήχανο το βρώμικο το γελοίο.Ρουτίνα ρε.'Οχι δεν θέλω ρουτίνα.Θέλω να ξυπνάω να ξυπνάς και να μαστε αλλού.Σαν τον Π.Να μαστε μία διαφορετική φωτογραφία μέρα με τη μέρα πού δεν ξεθωριάζει αλλά γεμίζει χρώματα ακόμα και ασπρόμαυρα.Αλλά.Εσύ εκεί..


Ε.
The only aphrodisiac I need is your voice
Hearing you speak my name
Beckoning me to answer
Telling me you want me
So I tell you that you're the answer to every question I've ever had about love

Without words I use my tongue to tell the tale of us
Tracing your shadowscape
Kneeling before you my eyes feast upon your masculinity and
All its divinity and I praise you
Because all of that is for me

I begin to indulge myself of your delicacies
Digesting semi-sweet dark chocolate decadence as it melts
Dripping down my chin
Your taste is something that I ever couldn't re-create

Needing every atom of your anatomy
Necessity is placed upon me knowing you are the source of my serendipity
Dipping in and out of me stroking more than my consciesness
Subconsciously I find myself rewinding our love scenes
In my daydreams
Seeing that face you make when you're making me cum
And it makes me want you right there and then

Thinking of you in inappropriate places I get
Tingling sensations in private locations where I wish to be caught between a rock and your hard place

As wetness develops my legs begin to open and my spot turns to a backdraft and all I want you to do is extinguish it
You know my body like the back of your hands
And touch me and send me into ecstacy

My thighs quiver in anticipation of deep penetration which gets me high
Body rising
Sweating
Panting
Make-up melting
Pulling my hair and
Scratching my back
I get a temporary case of tourettes because all I can say are four letter words in a four octave-range screaming your name

[Spanish]

You fucking me makes me bilingual
You fucking me makes me bilingual
You fucking me makes me bilingual
You fucking me makes me bilingual
You fucking me makes me bilingual

I see your tongue pink between your lips and I want it between mine
And I struggle
As you lick torturing me
I try to get away but
Not really

Running out of room begging for more up against the wall that has been scuffed by my stilletos
Again
You pry apart my thighs and tell me to be still
And I willingly submit to you because I love the way you dominate me
Demanding that I cum for you so I do as I'm told

You've molded me so I'm good to no-one else but you
You've conquered this once orgasmicless world and multiplied it
Again and
Again

My face radiates with after-glow
My pillow scented by you
A fragrance which haunts me
My room smells of the best sex
I
Covered in body prints and finger prints and you above me
Your name written indelibly upon my body in your genetic history

You fucking me makes me bilingual
You fucking me makes me bilingual
You fucking me makes me bilingual
You fucking me makes me bilingual
You fucking me makes me bilingual
You fucking me makes me bilingual
You fucking me makes me bilingual
You fucking me makes me bilingual
You fucking me makes me bilïngual

Κυριακή, 11 Απριλίου 2010

The night.

''Αν η αγάπη δίνει φτερά πες μου πως βρέθηκα σ' αυτό το κλουβί....''


Κάποιοι λένε ότι φταίει η νύχτα.Εγώ λέω ότι φταις εσύ.Δεν είναι τυχαίο πού είναι Κυριακή.Ακόμα μια Κυριακή.Τι κάνω εγώ αυτή την Κυριακή;Μετράω τις στιγμές πού πέρασαν και ονειρεύομαι τις επόμενες.Ώρες ώρες νιώθω ότι η ζωή μου είναι μια ατελείωτη φαντασίωση.Σκέφτομαι πώς θα ήθελα να γίνουν όλα κλείνω τα μάτια και τα φαντάζομαι.Βλέπω μροστά μου την εικόνα έτσι όπως την έχω ονειρευτεί.Και μετά ξυπνάω.Κάποιοι λένε ότι αν θέλεις πολύ κάτι στο τέλος γίνεται.Και εγώ το πιστεύω αυτό.Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να βρω πρώτα τι θέλω.Ακόμα μια μελαγχολική Κυριακή και προτιμώ να κάνω κύκλους με το αμάξι παρά να πίνω μια μπύρα στο ίδιο μέρος πού είναι τόσο γνωστό κι όμως μοιάζει τόσο ξένο.Προτιμώ να κάνω κύκλους με το αμάξι να ακούω τη μουσική μου και να μην βλέπω μπροστά μου.Προτιμώ να είμαι μόνη μου και να κλαίω τη μοίρα μου.Δεν είναι κακό.Πολλοί άνθρωποι το χουν ανάγκη αυτό κάποιες φορές.Να μείνουν μόνοι.Να σκεφτούν να ονειρευτούν.Να βάλουν λίγο δράμα στη ζωή τους.Η μαμά μου μου λέει πώς όταν ήμουν μικρή όταν έκλαιγα κοιταζόμουν στον καθρεύτη για να κλάψω ακόμα πιο πολύ.Αν αυτό δεν είναι μία drama queen τότε τι σκατά είναι;Ναι όταν δεν είμαι καλά θέλω να βάζω την πιο καταθλιπτική μουσική και να κλαίω με μαύρο δάκρυ.Να δίνω ρεσιτάλ κι όσο η μουσική δυναμώνει τόσο πιο έντονο να γίνεται το κλάμα μου.Ήξερα έναν άνθρωπο κάποτε με τον οποίο πραγματικά δίναμε ρεσιτάλ κλάματος.Κάναμε και διφωνίες πού και πού αυτός front man και γω back vocals.Κι όμως αυτές ήταν οι εντονότερες στιγμές της ζωής μου.Είναι η στιγμή πού νιώθεις ότι θες να ξεριζώσεις την καρδιά σου πού θες να πνίξεις τον άλλο από αγάπη πού θες να τον σκοτώσεις για να μην στον κλέψει κανένας και να στε πάντα μαζί.Πραγματικά αυτές είναι οι στιγμές πού δεν μπορείς να ελέγξεις τον εαυτό σου πού νιώθεις ότι όλος ο κόσμος εξαφανίζεται πώς τίποτα πια δεν έχει σημασία νιώθεις πώς αν αφήσεις τον άλλο απ' την αγκαλιά σου θα χαθεί για πάντα.Και συ τρέμεις και τον κρατάς σφιχτά με όλη σου τη δύναμη.Κι όταν τελικά φύγει..Γεμίζεις αυτή τη δεξαμενή με δάκρυα και περιμένεις τη μέρα πού θα ξεσπάσει η βροχή.Γιατί αυτές είναι οι στιγμές πού δεν τελειώνουν ποτέ.Άνθρωποι πάνε και έρχονται.Όμως αυτές οι στιγμές μένουν για πάντα και έρχεται μια στιγμή πού ξυπνάς και συνειδητοποιείς ότι όλος αυτός ο καιρός ήταν ένα κακό όνειρο πού πάει πέρασε.Είναι σαν να σου γλίστρησε ο άλλος απ' τα χέρια για μια στιγμή και ξαφνικά ανοίγεις τα μάτια και τον βλέπεις να κοιμάται στην αγκαλιά σου σαν να μην πέρασε μια μέρα.Μια Κυριακή σαν κι' αυτή ανοίγεις τα μάτια και λες ότι αύριο είναι μία καινούργια μέρα.Μια καινούργια μέρα για να αναπολήσουμε όλες τις παλιές.Βαρέθηκα να γνωρίζω περίεργους ανθρώπους και βαρέθηκα να βλέπω μέσα απ' αυτούς.Ας δουν οι ίδιοι μέσα τους.Γιατί θέλωνα έρθει μια Κυριακή πού δεν θα θέλω να κάνω κύκλους με το αμάξι μου αλλά θα πίνω μια γαμημένη μπίρα και θα μαι χαρούμενη δεν θα υπάρχει το κενό δεν θα υπάρχει αυτό το βάρος δεν θα υπάρχει αυτό το σφύξιμο και το μυαλό μου δεν θα τρέχει μακριά και θα χρειάζεται να κλείσω τα μάτια για να φανταστώ πώς θα θελα να γίνουν τα πράγματα.Γιατί όντως θα χουν γίνει έτσι.Μια Κυριακή πού θα πίνω αυτή τη μπίρα και στον πάτο θα βλέπω την επόμενη μπίρα πού θα πίω κι όχι το επόμενο δάκρυ πού θα ρίξω.Κάποιες φορές θες απλά μια αγκαλιά σφιχτή για να ηρεμήσεις.Να νιώσεις ασφαλής.Να νιώσεις αγάπη.Μια αγκαλιά δίχως αύριο.Ναι αυτό θέλω κι εγώ.Αλλά δεν ξέρω από ποιον τη θέλω.Αυτό εγώ ονομάζω θλιμμένη Κυριακή.Καλό ξημέρωμα.


Ε.