Τρίτη, 22 Ιουνίου 2010

Κράτα με.

Πάλι δεν έχω βρει τίτλο.Ακριβώς είκοσι μέρες μετά από τις τελευταίες σειρές πού είχα πληκτρολογήσει εδώ.Είναι ακόμα μία στιγμή απ' αυτές πού εύχομαι να είχα μια ενσωματωμένη΄γραφομηχανή να καταγράφει τις σκέψεις μου την ίδια χρονική στιγμή πού τις αναπαράγω.Κουλ ε;Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο.Πού δεν ξέρω τι να γράψω;Πού είμαι συναχωμένη και δν έχω γεύση;κατά συνέπεια τρώω παγωτό ή πίνω μπίρα και νιώθω ότι πίνω νερό.τρατζικ.Αν και ίσως είναι η μοναδική ευκαιρία να φάω όσα φαγητά σιχαίνομαι απλά για να πω ότι τα φαγα.Αλλά ξανά στο θέμα μου.Τι είναι χειρότερο;Να θες να φύγεις και να μένεις εδώ;Να μη θες να φύγεις και να φεύγεις;Να παίρνεις τις σκέψεις μαζί σου ή να τις αφήνεις να κυλήσουν και να ακουστούν;Να κρατάς με δύναμη όσα νιώθεις ή να ρισκάρεις να ανοιχτείς ακόμα κι αν πονέσεις;Να νιώθεις μόνος ή να είσαι;Δεν ξέρω.Δεν ξέρωνα απαντήσω σε τίποτα απ' αυτά.Ποτέ δε θα μπορέσω.Μου φτάνει πώς ξέρω τι νιώθω.Και τώρα αυτό νιώθω.Ότι φεύγω.Κι αφήνω πίσω μου όχι συντρίμια αλλά κάτι αφήνω.Κάτι πού δε θέλω να αφήσω.Μήπως είναι καλύτεροόμως να αφήνουμε τα πράγματα να ανασάνουν λίγο καιρό και μετά να γυρνάμε σ' αυτά πιο ώριμοι και πιο σίγουροι;Ναι νταξει καλό είναι αυτό.Αλλά και το ρίσκο έχει τη γλύκα του.Αυτό πού δε ξέρεις τι νιώθει ο άλλος και η καρδιά σου χτυπάει τόσο γρήγορα γιατί φοβάσαι δεν ξέρεις τι θα ακούσεις και απλά ελπίζεις.Και εγώ ελπίζω πώς θα ναι ένα όμορφο καλοκαίρι.Μ' αρέσει αυτή η ευχή γιατί είναι απλή αλλά κρύβει πολλά.Όμορφο για μένα μπορεί να είναι ένα καλοκαίρι ξαπλωμένη στην αμμουδιά με τον ήλιο να με καίει και τη θάλασσα να βρέχει τα πόδια μου ακούγωντας μουσική και ονειρεύοντας.Μπορεί πάλι να ναι κάτι κακό κάτι άσχημο,όλα κρύβπυν κάτι όμορφο μέσα τους.Φοβάμαι το καλοκαίρι.Νιώθω ότι γίνεται μια παύση ότι όλα χάνονται σαν να ζούμε μια διαφορετική παράλληλη ζωή και ξαφνικά όταν γυρνάμε πίσω πατάμε πάλι το play και η ταινία συνεχίζει να παίζει.Γι αυτό και γω.Βασικά όχι γι' αυτό αλλά κυρίως επειδή κλείνουν τα μάτια μου τ' αφήνω όλα.Πατάω το δικό μου pause και δεν ασχολούμαι με όλα αυτά πού με πληγώνουν με όλα αυτά πού με κουράζουν γιατί πραγματικά είναι καλοκαίρι.Και για μένα όμορφο καλοκαίρι δεν είναι ένα καλοκαίρι γεμάτο σκέψεις γεμάτο απορίες γεμάτο γιατί.Όμορφο είναι ένα καλοκαίρι ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ.Επειδή είναι καλοκαίρι και τέλος.Δεν ξεχνώ.Απλά παγώνω το χρόνο.Άλλωστε το καλοκαίρι περνάει γρήγορα και ότι είναι να γίνει θα γίνει.Βαθιά ανάσα και τα λέμεεε στη θάλασσα.Κι αν πάλι όχι τότε τα λέμεεδώ στη μίζερη θέση πού σ' άφησα.Πατάω κι άλλο pause και λέω πώς θα υπάρχει και συνέχει ακαθώς έχω αρχίσει να μη νιώθωτα χέρια μου.Ήθελα απλά να πω.Μη πίνετε πολύ.Γιατί μετά δεν θυμάστε.Κι ανδεν ξέρετε πώς να φερθείτε δείξτε τουλάχιστον ενδιαφέρον.Θεέ μου τι γράφω.Είμαι γαμάτη και ναι αξίζω πολλά.Καλό καλοκαίρι μέχρι αύριο πού θα συνεχίσω.
Καλό ξημέρωμα.
Ε.

Τετάρτη, 2 Ιουνίου 2010

Πέρασαν τόσα καλοκαίρια χωρίς να καταλάβω πώς...


Ημέρα Τετάρτη 2 Ιουνίου και ώρα 10 και μισή το βράδυ.Μόλις έβαλα την τελευταία τελεία στην τελευταία εργασία μου για το πανεπιστήμιο.Και με χουν πιάσει τα κλάματα.Ποτέ δεν πίστευα ότι θα ρθει η στιγμή πού θα νιώσω έτσι.Πού θα πω στον εαυτό μου ''Κάνε να ξυπνήσω νωρίς αύριο να μη χάσω το σχολικό''.Τι εδώ είναι το σημείο πού λέω αντίο φοιτητική ζωή;;Όχι εντάξει μη το χέσουμε δεν τελείωσα ακόμη.Απλά συνειδητοποίησα ότι δεν πρόκειται ποτέ να ξαναχρησιμοποιήσω αυτή τη δικαιολογία"Δεν μπορώ να βγω κάνω εργασία''.Πάνε αυτά τελείωσαν..Και γω μεγαλώνω.Και δεν μ' αρέσει.
ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ : ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ
ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ

ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗΣ
ΑΕΜ 26......
ΕΑΡΙΝΟ ΕΞΑΜΗΝΟ 2009-2010.

Ε.