Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

KANTO.

Εκνευρίζομαι.Το μυαλό είναι μία μηχάνη πού παρόλαυτα δεν υπακούει σε εντολές.Μία ώρα προσπαθώ να το κάνω να σταματήσει να σκέφτεται και να συγκεντρωθεί στο διάβασμα πού έχει να κάνει όμως είναι αδύνατο.Όταν τόσες σκέψεις βασανίζουν κολυμπούν σ ένα δοχείο στο οποίο το νερό ίσα πού καλύπτει τον πάτο.Πώς να μην χυθεί απέξω το νερό;Πώς να μη λεκιάσει;Μα επιτέλους.Τόσα κείμενα τόσες λέξεις τόσες σκέψεις τόσα δάκρυα τόσα χαμόγελα τόση προσπάθεια τόσος χρόνος τόσα βράδια τόσες μέρες τόσοι μήνες τόσα χρόνια,και όμως ΠΑΛΙ ΠΑΛΙ ΠΑΛΙ ΠΑΛΙ εδώ.Ψάχνοντας.ΤΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΨΑΧΝΩ ΜΟΥ ΛΕς;Είπαμε.Τα γιατί ποτέ δεν απαντιούνται και τα αν ποτέ δε σταμάτανε.ΓΙΑΤΙ ΟΜΩς ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ;ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ;.....Κάποιος μου είπε ψυχραιμία.Και γω γέλασα.Και συνήθως δεν γελάω με τα ανέκδοτα.Αλλά αυτό ήταν από τα καλά.Ποιον κοροιδεύω;Ποιον κοροιδεύουμε;Ο χρόνος έχει 365 ημέρες ο μήνας έχει 30.Κάθε 30 του μήνα,λέμε εντάξει από το επόμενο μήνα θα φτιάξουν τα πράγματα και κάπως έτσι έρχεται κάθε πρωτοχρονιά και λες ¨ΑΝΤΕ ΒΡΕ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ"και από μέσα σου κρυφά αρχίζεις τώρα "Αχ χριστούλη μου σε παρακαλώ αυτή τη χρονιά θέλω πάνω απ όλα υγεία αγαπή φροντίδα λεφτά χαρα,θέλω ένα αγόρι αγκαλιάνα είμαι καλά με τους φίλουσ μου να σταματήσουν ι πόλεμοι να χιονίσει για να κάνω σκι να πάρω αμάξι να πάρω πτυχίο να τα καταφέρω να φύγω στο εξωτερικό να γίνει κάτι διαφορετικό να να να και μέχρι να τελειώσεις αυτά πού θέλεις σε χει ήδη πάρει ο ύπνος και ΝΑ.ξΥΠνας το επόμενο πρώι.Η χρονιά έχει αλλάξει.ΕΣΥ ΟΧΙ.Είναι πολύ ωραίο αυτό.Περνάει απλά ένα λεπτό και απο 12 η ώρα παει 12 και ένα του καινούργιου χρόνου και εμείς νομίζουμε ότι παθαίνουμε μετάλλαξη.Λες και στο ύπνο μας θα μεταμορφωθούμε σε κάτι καινούργιο λες και υπάρχει Αι Βασίλης.Ήρθε η ώρα να το πω.ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.Τα μελομακάρονα από το τραπέζι εγώ τα έφαγα όχι αυτός.Σορρυ.Δεν είμαι απαισιόδοξη απλά πραγματικά τα Χριστούγεννα μου προκαλούν μια θλίψη,γιατί είναι 2 εβδομάδες πλάνης.Ωραίαφωτάκια χρώματα μουσικές ερωτευμένα ζευγαράκια να βγάζουν φωτογραφιες στο καρουζελ της Αριστοτέλους και να τις ανεβάζουν στο facebook λέγοντας πόσο ευτυχισμένοι είναι.Εγώ ξέρω ότι τα Χριστούγεννα είναι γι αυτούς πού είναι μόνοι.Ένας λόγος για να νιώσουν παραπάνω μόνοι.Είναι εκεί για να τους θυμίσουν ότι δεν έχου λεφτά να φάνε δεν έχουν δέντρο να στολίσουν δεν έχουν δώρα να πάρουν δεν έχουν να φιλήσουν κάποιον μόλις αλλάξει η χρονιά δεν έχουν οικογένεια δεν έχουν κουβέρτα να ζεσταθού απ το κρύο δεν έχουν λεφτά να πάνε ταξίδι στο 'Ασπεν,δεν ξέρουν γράμματα να γράψουν στον Άι βασίλη δεν έχουν φάει ποτέ μελομακάρονα.Είναι μόνοι.ΜΟΝΟΙ.Ωραία στολίδια,όμορφα φώτα γλυκές μυρωδιές.Τι αξία έχουν όλα αυτά όταν δεν είσαι ευτυχισμένος;Γιατί εγώ δεν μπορώ να είμαι ευτυχισμένη.Γιατί είναι άδικο.Γιατί η ζωή να επιλέξει εγώ να είμαι ευτυχισμένη και αυτός να κοιμάται στο δρόμο;Μακάρι να είχα τη δύναμη ν αφήσω το όνειρο πού προσπαθώ ίσως και μάταια να κατακτήσω,μακάρι να μπορούσα να το κάω για να βοηθήσω.Αυτού πού έχουν πραγματικά ανάγκη.Είναι μέρες ,πολλές μέρες πού κλαίω κάθομαι στο δωμάτιο είμαι έξω πίνω το ποτό μου και κλαίω και σκέφτομαι πόσο καλά ΔΕΝ είμαι.Το σκέφτομαι τώρα και ντρέπομαι.Ναι ξέρω εκείνη τη στιγμή πού το κεφάλι είναι έτοιμο να εκραγεί νιώθεις πώς είσαι ο μόνος σε αυτόν τον κόσμο που νιώθεις έτσι νιώθεις ότι είσαι ο πιο δυστυχισμένος άνθρωπος του κόσμου και δε θα συνέλθεις ποτέ ότι όλοι σε έχουν μουτζώσει ότι έπεσες και δε θα ξανασηκωθείς.Η αλήθεια είναι ότι στέκεσαι στα πόδια σου.Άλλοι δεν έχον καν.Το ξέρω ότι με το να το σκέφτομαι απλά δεν αλλάζω κάτι τουλάχιστο όμως ξέρω ότι γράφοντας το μπορώ να βοηθήσω κάποιον όπως προσπαθώ να βοηθήσω και μένα τώρα.Πίστευα και ακόμα πιστεύω ότι πρώτα είναι η υγεία και μετα η αγάπη.Και ύστερα όλα τα άλλα.Μα τι είναι άραγε αγάπη;Γιατί να μην αγαπάμε όλοι όλους;Τι είναι αυτό πού χρειαζόμαστε για να γίνει αυτός ο κόσμος καλύτερος;Και τι θα γίνει πια αν δε σου απαντήσει σ αυτό το μνμ;Τι θα γίνει αν δεν σε φιλήσει;Φίλα τον εσύ.Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ.(Τουλαχιστον έτσι λέει η επιστήμη)και όσο χρόνο έχουμε εδώ στ αλήθεια δεν πρέπει α αφήσω ούτε δευτερόλεπτο να πάει χαμένο.Γιατί τα χρόνια περνάνε και δεν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα πάω στη γη,από το να μετανιώνεις για κάτι πού δεν έκανες.Γιατί και γω κάθομαι εδώ και παρακαλάω με όλη μου τη δύναμη να γυρίσω τον χρόνο πίσω.Όμως αυτός ο κάποιος γύρισε και μου είπε.Μη γυρνάς το χρόνο πίσω,φύγε μπροστά γιατί αυτός θα σε προλαβει και θα σε προσπεράσει.Και έτσι θα κάνω.Θα πάω μπροστά όχι επειδή δεν θέλω να πάω πίσω αλλά επειδή δεν μπορώ.Και αν θέλω ,θα πάρω μαζί μου όσα άφησα πίσω όμως θα προχωράω μπροστά.Όχι άλλη στεναχώρια όχι άλλα δάκρυα (όχι αλλο κάρβουνο,συγγνώμη αλλά έπρεπε να το πω).Ναι ξέρω πριν είπα ότι τα Χριστούγενα είναι μια πλάνη.Και αυτό πού κάνω εδώ μια πλάνη είναι.LIFE SUCKS.BUT I PREFER A SUCK-ING LIFE THAN NO LIFE AT ALL.Και όσο μελό κι αν ακουστεί,όσο μελαγχολικό και μίζερο και είπα χέστηκα έτσι είμαι εγώ και πραγματικά σε όποιον αρέσει,γιατί ξέρεις είχα φίλους πού δεν τους άρεσε αυτό το μελαγχολικό νόμιζαν ότι το έκανα για να τραβήξω την προσοχή τους μα στ αλήθεια πόσο καθόλου δεν με ήξεραν.Είναι ξέρεις κρίμα.Να χάνεις φίλους.Και είναι χειρότερο να νιώθεις ότι το γεγονός ότι τους έχασες ήταν δική σου επιλογή.Πονάει όταν συνειδητοποιείς πώς κάποιοι άνθρωποι έχουν αλλάξει πώς δεν τους ήξερες ίσως ποτέ.Όμως ποτέ δεν είναι αργά.Αρκεί αυτό πού νιώθεις α το λες.Και αν θες να πάρεις κάποιον να του ζητήσεις συγγνώμη ΚΑΝΤΟ,κι αν θες να πάρεις κάποιον να του πεις ότι σου λείπει ΚΑΝΤΟ κι αν θες να πάρεις κάποιον να του πεις ότι σε πόνεσε ΚΑΝΤΟ κι αν θες να πάρεις κάποιον να του πεις ότι τον αγαπάς ΚΑΝΤΟ κι αν θες να πάρεις κάποιον να του πεις ότι φοβάσαι ΚΑΝΤΟ κι αν θες να πάρεις κάποιον να του πεις ευχαριστώ ΚΑΝΤΟ κι αν θες να πάρεις κάποιον να θυμηθείτε τα παλιά ΚΑΝΤΟ κι αν θες να πάρεις κάποιον να του πεις όλα αυτά πού νιώθεις ΚΑΝΤΟ.Και ας φας τα μούτρα σου και ας πονέσεις και ας κλάψεις και ας νιώσεις και πάλι τη ζωή να χάνετε κάτω απ τα πόδια σου κι αν νιώσεις ότι θα τρελαθείς ότι πονάς τόσο πολύ πού θα πεθάνεις κι αν νιώσεις ότι έκανες λάθος τουλάχιστον θα ξέρεις ότι το έκανες.Γιατί το ρίσκο είναι σαν το κέρμα.Έχει δύο πλευρές.Μπορεί να φας τα μούτρα σου.όμως μπορεί απλά να ανακαλύψεις το πόσο πολύ χρόνο έχασες τόσο καιρό πού το σκεφτόσουν και δεν το έκανες.ΚΑΝΤΟ.Ακούγεται λίγο αστείο.ΚΑΝΤΟ-ΚΟΥΝΓΚ ΦΟΥ κάτι τέτοιο μου θυμίζει.Και κάπως έτσι μετέτρεψα αυτό το κείμενο από συναισθηματικό σε γελοίο.Έτσι πάει.Πρώτα σκέφτεσαι,μετά συνειδητοποιείς μετά κλαις μετά πονάς μετά πελαγώνεις μετά σφαδάζεις από τον πόνο μετά παγώνεις μετά αργοπεθαίνεις μετά ξανασκέφτεσαι μετά ξεσπάς μετά γράφεις μετά ηρεμείς μετά λες καφρίλες μετά γελάς μετα το ξεπερνάς μετά περνάνε δέκα λεπτά και πάλι απ' την αρχή.


Καλο ξημέρωμα.


listening to SIA-I'M IN HERE (piano vocal)


E.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα