Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012

Γράμμα σε έναν άγγελο..

Πάλι εσύ είσαι η έμπνευση μου,πάλι εσύ είσαι άγγελε μου.Τι κι αν οι λέξεις μείναν μοναχές τι κι αν ο ουρανός σκοτείνιασε,εσύ είσαι εδώ,πάντα είσαι.Μου δίνεις δύναμη μου δίνεις ελπίδα,με κάνεις να λυγίζω και την ίδια στιγμή μου δίνεις αυτό το αόρατο χέρι και με βοηθάς να σήκωθω.Τα γράφω όλα αυτά άραγε θα τα δεις ποτέ;Εγώ είμαι σίγουρη ότι τα βλέπεις.Και χαμογελάς χαμογελάς και σκέφτεσαι το πόσο σ αγαπούσα το πόσο σ αγαπάω.Και ξέρω ότι χαίρεσαι για μένα,ναι σήμερα έπαιξα για σένα και νιώθω ότι έλαμψα όσο ποτέ.Γιατί όταν παίζεις για κάποιον γεμίζεις συναισθήματα και τ αδειάζεις στην σκηνή.Σ' ευχαριστώ.Πού είσαι ακόμα εσύ η έμπνευση μου,η ζωντάνια μου η προσπάθεια πού κάνω για να περνάνε οι δύσκολες μέρες.Σ' ευχαριστώ πού δίνεις νόημα σ αυτή τη ζωή.Μια ζωή πολύ διαφορετική.Χωρίς εσένα.Εγώ σ' ευχαριστώ γιατί μου έμαθες να ζω αληθινά να είμαι αληθινή να αγαπάω και να γελάω δίχως αύριο,να ελπίζω να αισθάνομαι και το δείχνω,να μην κρατάω τίποτα μέσα μου να μην αφήνω τίποτα για αύριο να λέω ναι σε κάθε πρόκληση να γεμίζω εμπειρίες να μαθαίνω μέσα από τα λάθη μου να μη φοβάμαι.ΝΑ ΜΗ ΦΟΒΑΜΑΙ.Ούτε τον κόσμο ούτε τη ζωή αλλά ούτε και εμένα.Μου έμαθες πώς πρέπει πρώτα να αγαπήσω εγώ εμένα για να με αγαπήσουν οι άλλοι.Ξέρω ξέρω με σέναδε χρειαζόταν ποτέ αυτό.Ξέρεις η τέχνη είναι συναίσθημα,η μουσική είναι το σαουντρακ της ζωής και το θέατρο είναι το σενάριο.Και συ είσαι έμπνευσηκαι για τα δυο.Σ' ευχαριστώ πού ακόμα ελπίζω.Σ' ευχαριστώ πού με κάνεις να νιώθω ξεχωριστή σ ευχαριστώ πού με βοήθησες να καταλάβω τη ζωή σε ευχαριστώ πού με βοήθησες να δω το πόσο πραγματικά είναι σ ευχαριστώ πού μου έδωσες τη δύναμη να το πω και σε άλλους, σ ευχαριστω που ήσουν εδώ.Συγγνώμη πού δεν το εκτίμησα.Σ αγαπώ.Συγγνώμη πού δεν στο είπα αρκετά.Όμως ότι θα γίνω,σε σένα το χρωστάω.Χρόνια πολλά..